Zabawki muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby podczas normalnego używania nie stwarzały zagrożenia dla organizmu dziecka w razie ich połknięcia, dostania się w inny sposób do otworu w ciele, kontaktu ze skórą, śluzówką lub oczami.
Dawka dzienna metali ciężkich, które mogą przedostać się do organizmu dziecka w wyniku używania zabawki, nie może przekroczyć następujących wielkości (zgodnie z Załącznikiem 2 do dyrektywy nr 88/378/EWG):
0,2 ľg, - antymon
0,1ľg, - arsen
25,0 ľg, - bar
0,6 ľg, - kadm
0,3 ľg, - chrom
0,7 ľg, - ołów
0,5 ľg, - rtęć
5,0 ľg, - selen
Jeżeli jednak pewna ilość substancji lub preparatów jest istotna dla funkcjonowania zabawki, w szczególności w odniesieniu do materiałów i sprzętu do eksperymentów chemicznych, montażu modeli, modelowania, malowania, fotografowania lub podobnych czynności, to są one dozwolone do maksymalnego poziomu stężenia, który jest określony przez mandat dla Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego.