W przypadku towarów usługami transportu międzynarodowego opodatkowanymi stawką 0% od 1 maja 2004 roku są jedynie takie usługi transportowe, które odbywają się pomiędzy Polską a krajami spoza Unii Europejskiej. Jest to więc transport, który rozpoczyna się w Polsce i kończy w kraju spoza UE, rozpoczyna się w kraju spoza UE i kończy w Polsce oraz, który rozpoczyna się i kończy w krajach spoza UE, jeżeli transport w części przebiega przez Polskę lub zaczyna się w kraju UE i kończy poza UE, albo też zaczyna poza UE i kończy w kraju UE, gdy trasa w pewnym odcinku przebiega przez Polskę. Na przykład w przypadku transportu towarów z Polski do Rosji stawkę 0% stosuje się na odcinku krajowym (w Polsce) niezależnie od tego kto wykonuje usługę i jaki podmiot jest zleceniodawcą tej usługi. Natomiast na odcinkach poza Polską stosuje się stawkę odpowiednią według regulacji państw, przez które transport się odbywa.

Z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów mamy do czynienia, gdy rozpoczęcie i zakończenie transportu ma miejsce na terytorium dwóch różnych krajów członkowskich UE. Miejscem opodatkowania takiej usługi jest zasadniczo kraj, w którym transport się rozpoczyna (gdy transport rozpoczyna się w Polsce, a kończy w Niemczech, stawką właściwą jest 22%, natomiast gdy rozpoczyna się na Słowacji, a kończy w Polsce - 19%, a więc stawka obowiązująca na Słowacji). Jednak zasada ta obowiązuje, gdy usługobiorcą jest osoba fizyczna lub podatnik nieposługujący się specjalnym unijnym numerem identyfikacyjnym (NIP - UE). Tak więc, jeśli nabywca usługi transportu towarów (usługobiorca) poda dla takiej czynności świadczącemu usługę specjalny numer, pod którym jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku VAT na terytorium innego państwa członkowskiego, miejscem świadczenia (i opodatkowania takiej usługi) jest terytorium tego państwa, którego numer został podany. Np.: jeśli polski podatnik (posiadający NIP - UE, a więc z przedrostkiem PL) wykonuje usługę transportu z Polski do Niemiec, a odbiorca usługi - Niemiec - poda dla tej transakcji specjalny numer, pod którym jest zidentyfikowany w Niemczech (z przedrostkiem DE), wtedy do rozliczenia podatku VAT zobowiązany jest podmiot niemiecki. Natomiast Polak (usługodawca) wystawi Niemcowi (usługobiorcy) fakturę bez podatku VAT, z adnotacją, że usługa ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a podatek VAT zostanie rozliczony w Niemczech przez usługobiorcę.
Jeśli natomiast polska firma (usługodawca) będzie dokonywała usługi transportu towarów z Niemiec do Hiszpanii na rzecz firmy francuskiej (usługobiorca) w to, w momencie gdy polski i francuski podmiot j podadzą swoje numery identyfikacyjne z przedrostkami (odpowiednio PL i FR) -Francuz będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT we Francji, a Polak wystawi fakturę bez podatku VAT.
Podsumowując, gdy polski przewoźnik sprzedaje usługę transportową firmie zagranicznej (z UE):
- zarejestrowanej w UE, która podaje NIP-UE konkretnego kraju Unii: faktura powinna być wystawiona bez podatku VAT, a podatek powinien rozliczyć nabywca z UE;
- zarejestrowanej w UE, która podaje NIP-PL: faktura ze stawką 22%;
- zarejestrowanej w UE nie podającej NIP-UE, a transport rozpoczął się w Polsce: faktura ze stawką 22%;
- zarejestrowanej w UE nie podającej NIP-UE, a transport zaczął się w innym kraju: należy wystawić fakturę ze stawką obowiązującą w danym kraju, dodatkowo trzeba się tam zarejestrować i rozliczyć podatek VAT !