Przewóz osób wymaga spełnienia podobnych warunków jak w przypadku pozostałych firm transportowych. Do wykonywania tego rodzaju usług konieczne jest również posiadanie licencji transportowych oraz zezwoleń. Tylko nieliczne pasażerskie przewozy okazjonalne można wykonywać bez zezwoleń - 1 stycznia 2003 weszła w życie umowa dotycząca międzynarodowych okazjonalnych przewozów osób (INTERBUS, ratyfikowana przez Polskę 13 listopada 2002, Dz. U. Nr 99 poz. 999) - określa ona, jakie przewozy okazjonalne nie wymagają zezwoleń:
- tzw. przewozy przy drzwiach zamkniętych, co oznacza, że w trakcie takiej podróży na całej trasie ten sam autobus przewozi tę samą grupę pasażerów. Przywozi ich z powrotem do miejsca startu. Miejsce początkowe znajduje się w kraju, w którym przewoźnik ma swoją siedzibę, czyli dla polskich przewoźników w Polsce;
- przewozy z pasażerami "tam", czyli do jednego z krajów objętych umową INTERBUS, i bez pasażerów "z powrotem". Miejsce początkowe znajduje się w kraju, w którym przewoźnik ma siedzibę;
- przewozy, w czasie których podróż "tam" odbywa się bez pasażerów i wszyscy są zabierani z tego samego miejsca, jeśli spełniony jest jeden z warunków:
a) grupa osób pochodzi z państwa, które nie uczestniczy w INTERBUS lub które jest sygnatariuszem tej umowy. Pasażerowie są zabierani z innego kraju do kraju przewoźnika. Grupa musi wcześniej zawrzeć umowę przywozu do państwa objętego umową INTERBUS (np. polski przewoźnik zabiera z Pragi grupę Japończyków, która przyleciała tam samolotem, a zawarła umowę na przewóz ich stamtąd przez polskiego przewoźnika do Krakowa);
b) pasażerowie zostali wcześniej przywiezieni przez tego samego przewoźnika i przyjechał po nich pusty autobus, aby ich odebrać i zawieźć do kraju, w którym przewoźnik ma swoją siedzibę;
c) pasażerowie zostali zaproszeni do podróży do kraju należącego do INTERBUS, gdy koszt transportu ponieśli zapraszający. Tacy pasażerowie muszą stanowić jednolitą grupę, która nie została utworzona wyłącznie po to, aby podjąć tę właśnie podróż, grupa jest przewożona na teren kraju, w którym przewoźnik ma siedzibę.

Przedsiębiorcy wykonujący międzynarodowe zarobkowe przewozy osób autobusami, których wykonywanie, zgodnie z umową INTERBUS, nie wymaga zezwoleń, muszą mieć tzw. książkę formularzy jazd. Zastępuje ona stosowane dotychczas pojedyncze kartki formularzy jazdy. Taka książka musi znajdować się w autokarze i być ostemplowana przez przewoźnika. Nie można jej przekazać innej firmie. Przed rozpoczęciem podróży formularz trzeba wypełnić w dwóch egzemplarzach (oryginał i kopia). Książki można kupić za 50 PLN w Biurze Obsługi Transportu Międzynarodowego (BOTM), powinny być także dostepne w regionalnych stowarzyszeniach przewoźników.
Umowa INTERBUS została podpisana przez: Unię Europejską, Bośnię i Hercegowinę, Bułgarię, Chorwację, Czechy, Litwę, Łotwę, Mołdawię, Polskę, Rumunię, Słowację, Słowenię, Turcję i Węgry. Została zawarta na pięć lat z możliwością jej przedłużania na kolejne okresy.