W 2001 Komisja Europejska zobowiązała
Polskę do opracowania dokumentu rządowego pt. "Strategia Bezpieczeństwa
Żywności w Polsce". Dokument ten kompleksowo przedstawia wszystkie
działania, jakie powinny być podejmowane w kraju na rzecz zapewnienia
bezpieczeństwa żywności i stanowi jednocześnie jeden z najważniejszych
elementów systemu ochrony zdrowia ludności w Polsce, szczególnie
w aspekcie działań prewencyjnych związanych z żywnością.
Celem strategii bezpieczeństwa żywności jest między innymi:
-
zapewnienie bezpieczeństwa żywności na przestrzeni
całego łańcucha żywieniowego rozpoczynając od produkcji pierwotnej,
a kończąc na stole konsumenta;
-
zmniejszenie ryzyka zatruć i zakażeń pokarmowych
oraz chorób powstających na wskutek spożycia żywności skażonej
mikrobiologicznie, chemicznie i fizycznie ;
-
zapewnienie skutecznego i sprawnego systemu
sprawowania urzędowej kontroli żywności.
Strategia Bezpieczeństwa żywności jest zbiorem wielosektorowych
działań, które obejmują między innymi :
-
tworzenie i przestrzeganie prawa żywnościowego
z zakresu bezpieczeństwa żywności ściśle zharmonizowanego z
wymogami UE;
-
prowadzenie badań monitorujących stan bezpieczeństwa
żywności w Polsce;
-
rozwój systemów wczesnego ostrzegania o
niebezpiecznych produktach pojawiających się w obrocie rynkowym;
-
utworzenie w skali kraju struktury organizacyjnej
systemu nadzoru bezpieczeństwa żywności w Polsce;
-
wdrożenie do praktyki i przestrzeganie systemów
zapewnienie jakości a szczególnie systemu HACCP.
Pojęcia bezpieczeństwa i jakości zdrowotnej żywności są na ogół
znane i dobrze rozumiane, jednakże dotychczas w kraju nie były
stosowane jako systemowe techniki zarządzania.
Zgodnie z Dyrektywą 93/43/EEC UE o higienie produktów żywnościowych
od 01.05.2004 wszystkie przedsiębiorstwa w Polsce zajmujące się
produkcją, dystrybucją, magazynowaniem, transportem i dostarczaniem
konsumentom żywności (bez podstawowej produkcji rolniczej) mają
obowiązek wdrożenia systemu HACCP.
Dyrektywa ta ma na celu między innymi:
-
wdrożenie systemu HACCP, a także zastosowanie
analizy zagrożeń, oceny ryzyka i innych technik zarządzania
w celu zidentyfikowania, kontroli, opanowania i monitorowania
krytycznych punktów kontroli w zakładach produkcji i obrotu
żywnością;
-
przyjęcie kryteriów mikrobiologicznych i
przepisów w zakresie kontroli temperatury zgodnie z naukowo
przyjętymi zasadami;
-
opracowanie kodeksów dobrej praktyki higienicznej;
-
monitorowanie higieny żywności przez organy
urzędowej kontroli;
-
zobowiązanie jednostek obrotu żywnością
do tego, aby na rynek wprowadzane były tylko produkty bezpieczne.
Kolejnym dokumentem dotyczącym zagadnień bezpieczeństwa żywności
jest "Zielona Księga" Generalne Zasady Prawa Żywnościowego
w Unii Europejskiej. Księga ta daje podstawy do określenia, w
jakim stopniu istniejące prawodawstwo żywnościowe spełnia potrzeby
i oczekiwania konsumentów, producentów, wytwórców i handlowców.
Główne cele prawa żywnościowego określone w Zielonej Księdze przedstawiają
się następująco:
-
zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia
publicznego
i bezpieczeństwa zdrowotnego konsumenta;
-
zapewnienie wolnego przepływu towarów w
ramach rynku wewnętrznego;
-
zapewnienie, że prawodawstwo jest oparte
głównie na naukowych dowodach i analizie ryzyka;
-
zapewnienie konkurencyjności przemysłu europejskiego
i zwiększenie jego perspektyw eksportowych;
-
przypisanie podstawowej odpowiedzialności
za bezpieczeństwo żywności producentom i dostawcom;
-
zapewnienie, że prawodawstwo jest spójne,
racjonalne i przyjazne dla jego uczestników.
|
|
