W Polsce głównym aktem prawnym regulującym zapewnienie bezpieczeństwa
żywności, w tym zagadnienia związane z wdrażaniem przez przedsiębiorców
branży spożywczej systemu HACCP, jest znowelizowana obecnie ustawa
z dnia 11 maja 2001 o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia
(Dz. U. 01,63,634 z późniejszymi zmianami), która nakłada obowiązek
rozpoczęcia wdrażania HACCP z dniem wejścia Polski do UE.
W świetle obowiązującego prawa za zapewnienie bezpieczeństwa
zdrowotnego żywności odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca produkujący
lub wprowadzający żywność do obrotu. On też odpowiada za wszelkie
szkody i uszczerbki na zdrowiu konsumenta spowodowane niewłaściwą
jakością zdrowotną żywności.
Nadrzędnym celem w/w ustawy jest :
-
kompleksowe uregulowanie problematyki bezpieczeństwa
żywności,
-
dostosowanie obecnie obowiązującego prawa
krajowego w zakresie warunków zdrowotnych żywności i żywienia
do ustawodawstwa UE.
Główne efekty ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia
to:
-
nałożenie na producentów i dystrybutorów
żywności odpowiedzialności za jakość zdrowotną produkowanych
i wprowadzanych do obrotu towarów,
-
zobligowanie do ustalenia wykazów dozwolonych
substancji dodatkowych, substancji wzbogacających dodawanych
do środków spożywczych oraz najwyższych dopuszczalnych poziomów
pozostałości chemicznych stosowanych przy uprawie i produkcji
roślin, a także maksymalnych poziomów zanieczyszczeń chemicznych
i biologicznych, które mogą znajdować się w środkach spożywczych,
-
zapewnienie właściwej jakości zdrowotnej
i bezpieczeństwa żywności,
-
zmniejszenie ryzyka możliwości importu towarów
o niewłaściwej jakości zdrowotnej,
-
wprowadzenie standardów higienicznych dla
zakładów porównywalnych z wymogami UE,
-
wprowadzenie zasad przeprowadzania urzędowej
kontroli żywności zgodnie z ustaleniami obowiązującymi w UE,
-
wprowadzenie zakazu reklamy środków spożywczych
nie zalecanych z punktu widzenia zdrowia.
|
|
