W polskim systemie prawnym nie ma ustawy regulującej całość zagadnień związanych z reklamą. Przepisy dotyczące reklamy znajdują się w wielu różnych aktach prawnych. Nowelizacje przepisów dotyczących reklamy dokonywane są więc fragmentarycznie, przy okazji zmian wprowadzanych w różnych ustawach. Ustawodawca dokonując kolejnych zmian nie interesuje się na ogół skutkami ubocznymi przyjmowanych przepisów. A owe skutki uboczne to często bardzo poważne efekty ekonomiczne. Dotyczą one nie tylko samego sektora reklamy, ale także prasy, radia i telewizji, dla których reklama jest podstawowym źródłem dochodu.
Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej oraz swoboda wypowiedzi reklamowych ograniczana jest przez interesy konkurentów i konsumentów. Zarówno konkurenci, jak i konsumenci wymagają ochrony przed nieuczciwą reklamą. Przepisy określające tę ochronę zostały sformułowane w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2003 Nr 153 poz. 1503).
Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy zgodnie z art. 16 ust. 1 niniejszej ustawy jest:
1) reklama sprzeczna z przepisami prawa (zawartymi w ustawach szczegółowych) oraz dobrymi obyczajami lub uchybiająca godności człowieka. Poprzez pojęcie "dobre obyczaje" rozumie się pewne standardy, zasady moralne odnoszące się do działalności gospodarczej. Natomiast reklamę uchybiającą godności człowieka stanowi przekaz reklamowy odwołujący się do poniżania człowieka, szydzenia z przekonań religijnych, zadawania cierpień lub tortur człowiekowi.
2) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzję co do nabycia towaru lub usługi. Odbiorcę reklamy można wprowadzić w błąd nie tylko poprzez podanie nieprawdziwych informacji, ale także poprzez przedstawienie prawdziwych informacji w sposób dwuznaczny i mylący.
3) reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku, wykorzystywanie przesądów lub łatwowierności dzieci.
4) wypowiedź, która zachęcając do nabywania towarów lub usług sprawia wrażenie neutralnej informacji.
5) reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji.

Kolejnym typem reklamy podlegającej prawnym ograniczeniom jest reklama porównawcza. Zgodnie z art. 16 ust. 3 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wśród czynów zaliczanych do nieuczciwej konkurencji znalazła się reklama porównawcza. Za taką reklamę uznaje się przekaz reklamowy umożliwiający bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo towarów lub usług oferowanych przez konkurenta. Stanowi on czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczny z dobrymi obyczajami.

Reklama porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli łącznie spełnia następujące przesłanki:
1) nie jest reklamą wprowadzającą w błąd,
2) w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych kryteriów porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub przeznaczone do tego samego celu (zatem porównanie powinno dotyczyć usług lub towarów substytucyjnych),
3) w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć także cena,
4) nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego konkurentem, ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi, oznaczeniami przedsiębiorstwa lub innymi oznaczeniami odróżniającymi,
5) nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń przedsiębiorstwa lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności dotyczących konkurenta - niedopuszczalna jest reklama oczerniająca konkurenta,
6) w odniesieniu do towarów z geograficznym oznaczeniem regionalnym odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem,
7) nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też geograficznego oznaczenia regionalnego produktów konkurencyjnych,
8) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym albo innym oznaczeniem odróżniającym.

Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od jej warunków, jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub zawierać informację, że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów bądź zaprzestania wykonywania usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie obowiązuje powinna wskazywać również datę, od której specjalna cena lub inne szczególne warunki oferty będą obowiązywały.