Reklama wirtualna - pozwala generować komputerowo obrazy, którymi zastępuje się (lub dodaje do nich) fragmenty pierwotnej emisji. W tak zmienionej formie są one przesyłane do odbiorców. Wygenerowane w ten sposób komputerowo np. logo sponsora lub reklamodawcy może ukazać się na murawie stadionu podczas meczu. Reklama wirtualna nie przystaje jednak do postanowień dyrektywy w sprawie telewizji bez granic (89/552/EWG, zm. dyrektywą 97/36/WE). I tak, zgodnie z dyrektywą, reklamy telewizyjne powinny być przekazami łatwo rozpoznawalnymi (co do charakteru) i wyodrębnionymi z innych elementów programu za pomocą sygnałów optycznych lub akustycznych, a tego warunku nie spełnia reklama wirtualna, bowiem do jej istoty należy to, że jest ona nadawana równolegle z przekazem wydarzenia. Spotkać się można z poglądem, zgodnie z którym kwestia dopuszczalności reklamy wirtualnej pozostawiona została w wyłącznej kompetencji państw członkowskich Unii Europejskiej. Jak dotąd jedynie Wielka Brytania i Niemcy uregulowały dopuszczalność reklamy wirtualnej w ich prawie wewnętrznym. Kraje nie mające takiej szczególnej regulacji, takie jak Hiszpania i Włochy dopuszczają jej stosowanie.