Zgodnie z art. 15 dyrektywy Rady 89/552/EWG z 1989
roku znowelizowanej przez dyrektywę Rady i Parlamentu Europejskiego
97/36/WE z 1997 roku reklama telewizyjna napojów
alkoholowych jest dozwolona pod pewnymi warunkami:
a) nie mogą być specjalnie skierowane do małoletnich,
a w szczególności przedstawiać małoletnich spożywających napoje
alkoholowe,
b) nie mogą łączyć spożywania alkoholu ze zwiększoną
wydolnością fizyczną bądź kierowaniem pojazdami,
c) nie mogą tworzyć wrażenia, iż spożywanie alkoholu
ma pozytywny wpływ na sukces społeczny bądź seksualny,
d) nie powinny zawierać stwierdzeń, iż alkohol
posiada właściwości lecznicze, jest środkiem stymulującym, uspakajającym
lub sposobem rozwiązywania konfliktów osobistych,
e) nie powinny zachęcać do nieumiarkowanego spożycia
alkoholu bądź przedstawiać abstynencji lub umiarkowanego spożycia
w negatywny sposób,
f) nie powinny podkreślać wysokiej zawartości
alkoholu w napojach alkoholowych jako cechy wpływającej pozytywnie
na jakość napoju.
25 maja 2003 r. weszła w życie nowelizacja Ustawy
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia
26 października 1982 r. (Dz. U. 2003 nr 80 poz.
719 z późn. zm.), która znacznie zliberalizowała możliwości reklamy
i promocji napojów alkoholowych. Nowelizacja ustawy nie zmienia
podstawowych zasad reklamy takich napojów. Nadal więc obowiązuje
generalny zakaz ich reklamy i promocji, za wyjątkiem piwa, którego
reklama jest dozwolona, jednak pod warunkiem zachowania pewnych
ograniczeń co do treści przekazu i środków przekazu, przy pomocy
których jest prowadzona, jak również ograniczenia w zakresie prowadzenia
promocji czy informowania o sponsorowaniu.
Zgodnie z art.2 pkt. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi pod pojęciem reklamy napojów alkoholowych
rozumie się publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów
alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także
nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje
alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów
alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów
alkoholowych. Natomiast za reklamę nie uważa się informacji
używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami
zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami
alkoholowymi.
W stosunku do obowiązującego stanu prawnego warto przede wszystkim
wskazać na wprowadzenie pewnych korekt w zakresie definicji promocji
i sponsorowania:
- zezwolenie na reklamę zewnętrzną piwa, pod
warunkiem jednak przeznaczenia minimum 20% powierzchni
na ostrzeżenie o szkodliwości spożywania alkoholu;
- zezwolenie na reklamę piwa w telewizji już od godziny dwudziestej
w miejsce godziny dwudziestej trzeciej;
- usunięcie ograniczeń w informowaniu o sponsorowaniu napojów
alkoholowych o zawartości alkoholu w objętości do 8%;
- dopuszczenie informowania o sponsorowaniu w telewizji przez
producentów napojów alkoholowych do zawartości 18% alkoholu
przy użyciu również znaku towarowego, a nie tylko nazwy
producenta lub dystrybutora napojów alkoholowych.
"Ceną" za liberalizację ustawy, wychodzącą naprzeciw
przede wszystkim oczekiwaniom producentów piwa, jest szczególnego
rodzaju opłata od reklamy "prowadzonej zgodnie z przepisami
ustawy". Opłata ta stanowi 10% ustalonego
umownie wynagrodzenia netto za usługę polegającą na reklamowaniu
napoju alkoholowego. Do wnoszenia opłaty zobowiązane są firmy
świadczące usługi reklamowe *.
* http://www.marketing-news.pl/theme.php?art=79
