Kierunki, priorytety i zakres polityki ekologicznej UE przedstawiane są w tzw. Programach Działań na Rzecz Ochrony Środowiska. Pierwszy program przyjęto w listopadzie 1973 roku, kolejne w latach: 1978, 82, 87 i 92. Ostatni, przyjęty w 2001 roku VI Program Działań wyznacza zadania polityki ekologicznej UE na lata 2001-2010 (Environment 2010: Our Future, Our Choice). Ponadto ogólną politykę ochrony środowiska w kontekście działalności przedsiębiorców zawiera rozporządzenie nr 761/2001/WE w sprawie dobrowolnego uczestnictwa firm przemysłowych w Programie Eko-zarządzania i Audytowania (Eco-management and audyt scheme - EMAS).

W celu skutecznej realizacji polityki ochrony środowiska Unia Europejska stosuje niżej wymienione zasady.
- Zanieczyszczający płaci - oznacza ona pełną odpowiedzialność sprawcy zanieczyszczeń za działania wywołujące zmiany w środowisku.
- Zasada zapobiegania - określająca, że zapobieganie zanieczyszczeniom jest lepsze niż redukowanie ich skutków. Wynika z niej również, że należy upewnić się o nieszkodliwości planowanej inwestycji przed wydaniem zgody na jej prowadzenie.
- Zasada efektywności ekonomicznej - nakazująca osiąganie celów ochrony środowiska po najniższych kosztach dla gospodarki.
- Zasada zachowywania zasobów przyrody - nakazująca utrzymywanie odpowiedniej ilości zasobów naturalnych pozwalającej na ich samoodtwarzanie.
- Zasada naprawiania szkody dla środowiska u źródła.

Podstawowymi aktami prawnymi UE, które mają związek z branżą przetwórstwa tworzyw sztucznych i znalazły już swoje odzwierciedlenie w polskich regulacjach prawnych dotyczących ochrony środowiska, są:

Przedsiębiorca związany z branżą przetwórstwa tworzyw sztucznych zobowiązany jest do przestrzegania standardów emisji zanieczyszczeń do powietrza, wód, postępowania z odpadami, zachowania dopuszczalnego poziomu hałasu itp. w sposób bezpośredni, wynikający z przepisów. W przypadku niektórych przedsiębiorstw zgodnie z wymaganiami dyrektywy IPPC wprowadzono obowiązek uzyskiwania tzw. pozwoleń zintegrowanych i ustalania norm emisyjnych na podstawie Najlepszej Dostępnej Techniki (ang. BAT - Best Available Technique). Na gruncie polskiego prawa przepisy dotyczące pozwoleń zintegrowanych znajdują się w ustawie Prawo Ochrony Środowiska (Dz. U. 2001 Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) oraz w aktach wykonawczych do tej ustawy.
W celu dostosowania niektórych dziedzin gospodarki do wymagań ochrony środowiska obowiązujących w UE Polska uzyskała tzw. okresy przejściowe, pozwalające na rozłożenie w czasie koniecznych inwestycji i zmian organizacyjnych.

W zakresie branży przetwórstwa tworzyw sztucznych najistotniejsze znaczenie mają okresy przejściowe przewidziane dla gospodarki odpadami. Polska w tym zakresie uzyskała: