Dla przedsiębiorcy świadczącego usługi poligraficzne ważnymi zagadnieniami w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy będą również kwestie dotyczące substancji chemicznych, maszyn i urządzeń poligraficznych, hałasu przy pracy oraz pracy przy komputerze.
W zakładzie poligraficznym występowanie substancji chemicznych jest powszechne. Stosowane są farby drukarskie, rozpuszczalniki, środki czyszczące (zmywacze) i konserwujące. Przedsiębiorca jest zobowiązany na podstawie przepisów Kodeksu Pracy (w szczególności art. 221 i 222) oraz ustawy o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 11 poz. 84 z późn. zm.) do oceny ryzyka zawodowego związanego ze stosowaniem niebezpiecznych substancji chemicznych.
Wykaz tych substancji oraz ich klasyfikację zawieraja rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 171 poz. 1666).
Przeznaczone są one głównie dla producentów, importerów, dystrybutorów lub innych dostawców, którzy są zobowiązani do klasyfikowania substancji chemicznych pod względem zagrożeń dla zdrowia i życia oraz właściwego oznakowania tych substancji.

Odbiorca wyrobów zawierających określone niebezpieczne substancje chemiczne powinien otrzymać kartę charakterystyki substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, która stanowi zbiór informacji o niebezpiecznych właściwościach substancji lub preparatu oraz zasadach i zaleceniach ich bezpiecznego stosowania. Karta charakterystyki umożliwia pracodawcy podjęcie w miejscu pracy niezbędnych środków do zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia człowieka i środowiska. Niedopuszczalne jest stosowanie substancji niebezpiecznych bez posiadania takiej karty, odpowiedniego ich spisu, jak i odpowiednich opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem.
Pracodawca, prowadzący zakład poligraficzny powinien również pamiętać o przestrzeganiu najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy. Szczegółowe normy w tym zakresie zawiera, wydane na podstawie Kodeksu Pracy, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2002 r. Nr 217 poz. 1833). Do takich substancji są zaliczane używane w poligrafii rozpuszczalniki, np. octan etylu, octan butylu, octan izopropylu, octan metoksypropylu, alkohol izopropylowy, toluen, metyloetyloketon.

W rozporządzeniu określono również najwyższe dopuszczalne natężenie czynnika fizycznego, jakim jest m.in. hałas w miejscu pracy, przyjmując odpowiednie wartości maksymalne i szczytowe. Wartości te są odnoszone do dobowego, 8-godzinnego lub tygodniowego wymiaru czasu pracy pracownika. Jeżeli którekolwiek z wartości są przekroczone i niemożliwe do uniknięcia pracodawca zapewnia pracownikom odpowiednie ochronniki słuchu. Na terenie zakładu pracy miejsca, gdzie występuje przekroczenie dopuszczalnych stężeń hałasu należy oznakować, odgrodzić i zminimalizować dostęp do nich.

Poziom hałasu w zakładach poligraficznych zależy m.in. od stanu technicznego oraz stopnia zaawansowania technologicznego używanych maszyn i urządzeń. Maszyny używane w zakładach poligraficznych powinny spełniać określone normy, które przewidują również zapobieganie powstawaniu nadmiernego hałasu. Obecnie, zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej (dyrektywa 98/37/WE) oraz polskiego prawa maszyny i inne urządzenia techniczne powinny być tak konstruowane i budowane, aby zapewniały bezpieczne i higieniczne warunki pracy, w szczególności zabezpieczały pracownika przed urazami, działaniem niebezpiecznych substancji chemicznych, porażeniem prądem elektrycznym, nadmiernym hałasem, szkodliwymi wstrząsami, działaniem wibracji i promieniowania oraz szkodliwym i niebezpiecznym działaniem innych czynników środowiska pracy oraz uwzględniały zasady ergonomii.