Jakość opakowań
-
Wymagania zasadnicze dla opakowań

Proces certyfikacji i dopuszczania do obrotu opakowań opiera się na zasadach określonych w dyrektywie 94/62/WE oraz ustawie o opakowaniach.
Dyrektywa 94/62/WE jest zaliczana do dyrektyw tzw. „nowego podejścia”, których podstawową cechą jest określanie minimalnych wymagań dla określonych przedmiotów. Każdy przedsiębiorca działający w sektorze opakowań jest zobowiązany do przestrzegania tych zasadniczych wymagań. Mają one następujące źródła:

  1. normy zharmonizowane przeznaczone dla opakowań opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Postanowienia dyrektywy co do zasadniczych wymogów zostały transponowane do prawa polskiego we wspomnianej już ustawie o opakowaniach. Zgodnie z nią każde opakowanie musi spełniać następujące warunki:

  1. objętość i masa opakowań są ograniczone do niezbędnego minimum wymaganego do spełnienia ich funkcji, biorąc pod uwagę oczekiwania użytkownika;
  2. opakowania są projektowane i wykonane w sposób umożliwiający ich wielokrotny użytek i późniejszy recykling, a jeśli nie jest to możliwe, to przynajmniej recykling, a jeżeli nie jest on możliwy, to inną formę odzysku;
  3. opakowania zawierały możliwie najmniejszą ilość substancji stwarzających zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi lub dla środowiska;
  4. maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu nie przekraczała 100 mg/kg, chyba że przepis szczegółowy mówi inaczej (patrz rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach; Dz. U. z 2002 r. Nr 241 poz. 2095).

Dodatkowe wymagania są przewidziane dla:
1. opakowań wielokrotnego użytku;
2. opakowań przydatnych do recyklingu materiałowego;
3. opakowań przeznaczonych do odzysku energii;
4. opakowań przeznaczonych do kompostowania;
5. opakowań przydatnych do biodegradacji.

W przypadku, gdy produkcja ww. opakowań odbywa się na podstawie niżej wymienionych norm zharmonizowanych (PN-EN) uważa się, że dodatkowe wymagania zostały spełnione. Normy zharmonizowane w Unii Europejskiej są opracowywane i wydawane przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) (lista norm dotyczących opakowań http://www.cenorm.be/...261).
Numery referencyjne norm (EN) są następnie publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (pod warunkiem zaakceptowania ich przez Komisję Europejską) i obowiązują wszystkie kraje członkowskie, do których muszą zostać transponowane przez krajowe instytucje normalizacyjne. W Polsce rolę taką pełni Polski Komitet Normalizacyjny. Obecnie obowiązują normy ogłoszone w 2001 r. o numerach referencyjnych EN 13428-32:2000 (polska norma PN-EN 13428-32:2002) na podstawie decyzji Komisji 2001/524/WE - http://www.cenorm.be/newapproach/...20261
W ub. r. CEN zaktualizował podstawowe normy zharmonizowane (patrz poniżej). Nie zostały one jeszcze opublikowane w Dzienniku Urzędowym, ale PKN już przygotowuje ich transpozycję na polski grunt, ponieważ zostały zaakceptowane przez Komisję.

Najnowsze normy odnoszące się do opakowań i odpadów opakowaniowych (opracowane na podstawie strony internetowej Polskiego Komitetu Normalizacyjnego http://www.pkn.pl/nkp/UEA...133):
1. EN 13427:2004 (Packaging - Requirements for the use of European Standards in the field of packaging and packaging waste) Opakowania - Wymagania dotyczące stosowania norm europejskich w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych. W normie podano wymagania i procedurę, na podstawie których osoba lub organizacja odpowiedzialna za wprowadzenie na rynek opakowania lub produktu opakowanego może zastosować pięć norm (mandatowych) i raport CEN (mandatowy) (w dwóch częściach). W Polsce obowiązuje obecnie norma PN-EN 13427:2002.
2. EN 13428:2004 (Packaging - Requirements specific to manufacturing and composition - Prevention by source reduction) Opakowania - Wymagania dotyczące wytwarzania i składu - Zapobieganie poprzez redukcję u źródła. W normie podano procedurę oceny opakowania w celu uzyskania pewności, że masa i/lub objętość materiału opakowania są zmniejszone do niezbędnego minimum, pozwalającego na zachowanie funkcjonalności w całym łańcuchu dostawy i użytkowania, bezpieczeństwa i higieny, zarówno w odniesieniu do produktu, jak i do użytkownika/konsumenta. Podano metodykę i procedurę minimalizacji wszystkich niebezpiecznych substancji obecnych w opakowaniu i ewentualnie wprowadzanych do środowiska w wyniku czynności związanych z zagospodarowaniem odpadów. W Polsce obowiązuje obecnie norma PN-EN 13428:2002
3. EN 13429:2004 (Packaging - Reuse) Opakowania - Wielokrotne użycie. W normie podano wymagania, które powinno spełniać opakowanie, aby zostało zaklasyfikowane jako opakowanie wielokrotnego użytku oraz procedury oceny zgodności z tymi wymaganiami z włączeniem towarzyszących systemów. W Polsce obecnie obowiązuje norma PN-EN 13429:2002.
4. EN 13430:2004 (Packaging - Requirements for packaging recoverable by material recycling) Opakowania - Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez recykling materiałowy. W normie podano wymagania dotyczące opakowań w celu zaklasyfikowania ich jako przydatnych do odzysku przez recykling materiałowy, związane z ciągłym rozwojem zarówno opakowań, jak i technologii odzysku. Przedstawiono procedury oceny zgodności z omawianymi wymaganiami. Podano definicje sześciu terminów. Obecnie w Polsce obowiązuje norma PN-EN 13430:2002.
5. EN 13431:2004 (Packaging - Requirements for packaging recoverable in the form of energy recovery, including specification of minimum inferior calorific value) Opakowania - Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku w postaci energii, w tym określenie minimalnej wartości opałowej. W normie podano wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku energii i procedury potrzebne dostawcy wprowadzającemu opakowanie na rynek w celu zapewnienia zgodności z niniejszymi wymaganiami. Określono wymagania dotyczące opakowań zaklasyfikowanych jako przydatne do odzysku w postaci energii oraz procedury do oceny zgodności z tymi wymaganiami. Podstawą normy jest dyrektywa 93/42/EWG. Obecnie obowiązuje norma PN-EN 13431:2002.

Ponadto CEN opracował inne normy związane z opakowaniami. Są to m.in.:
1. norma EN ISO 16101:2004 (Packaging - Transport packaging for dangerous goods - Plastics compatibility testing (ISO 16101:2004)) Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Badanie przydatności tworzyw sztucznych
2. EN ISO 8317:2004 (Child-resistant packaging - Requirements and testing procedures for reclosable packages (ISO 8317:2003)) Opakowania zabezpieczone przed niepożądanym otwarciem przez dziecko - Wymagania i metody badań opakowań wielokrotnego zamykania (polska norma PN-EN 28317:2002U)
3. norma EN ISO 16101:2004 (Packaging - Transport packaging for dangerous goods - Plastics compatibility testing (ISO 16101:2004)) Opakowania - Opakowania do transportu materiałów niebezpiecznych - Badanie przydatności tworzyw sztucznych.

Pomimo przynależności dyrektywy 94/62/WE do przepisów "nowego podejścia" opakowania nie są oznaczane znakiem CE. Dowodem potwierdzającym zgodność pojemnika, pudełka itd. z wymaganiami zasadniczymi będzie deklaracja zgodności producenta, importera itd. lub uzyskanie odpowiedniego certyfikatu. Na terenie Polski certyfikacją opakowań na zgodność z normami PN-EN, jak również projektowaniem i racjonalizacją opakowań zajmuje się m.in. Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Opakowań (COBRO) w Warszawie.

Poradnik dla przedsiębiorców
- Sektor opakowań
 
Sektor opakowań - Informacje ogólne
Informacje ogólne o sektorze opakowań
 
Warunki prowadzenia działalności
Uwagi ogólne
Bezpieczeństwo i higiena pracy

Opakowania i odpady opakowaniowe
Regulacje Unii Europejskiej
Regulacje polskie
Ogniwa łańcucha opakowaniowego
Odzysk i recykling odpadów opakowaniowych
Recykling - sposób organizacji
Znakowanie opakowań

Jakość opakowań
Wymagania zasadnicze dla opakowań
Opakowania przeznaczone do kontaktu ze środkami spożywczymi
System HACCP


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

na górę ^