Techniczna kontrola pojazdów

W 1977 r. w kwestii technicznej kontroli pojazdów. Wspólnota wprowadziła w życie dyrektywę dotyczącą inspekcji technicznej pojazdów służbowych (dyrektywa 77/143/EWG), która została uzupełniona w 1992 r. dwoma dyrektywami o kontroli technicznej pojazdów prywatnych (dyrektywa 92/54/EWG i dyrektywa 92/55/EWG). Obecnie przepisy prawa wspólnotowego dotyczą wszystkich pojazdów mechanicznych oraz przyczep (bez motocykli). Kolejna z dyrektyw unijnych, przyjęta w grudniu 1996 r. (dyrektywa 96/96/WE, uzupełniona kilkoma dyrektywami Komisji, m.in. 2003/27/WE), konsoliduje wymienione poprzednio. Wymienia ona również szczegółową listę urządzeń, które muszą być obowiązkowo sprawdzane podczas inspekcji pojazdu. Są to w szczególności: system hamulcowy, układ kierowniczy, widoczność, światła, półosie napędowe, koła, zawieszenie, podwozie, poziom hałasu i poziom gazów wydechowych. Opisywana regulacja wymaga od posiadaczy ciężarówek, aby obowiązkowo sprawdzali ich stan przynajmniej raz w roku. W przypadku posiadaczy samochodów osobowych obowiązkowa kontrola powinna być przeprowadzana co dwa lata. Prawo wspólnotowe pozwala krajom członkowskim na dobrowolne zaostrzenie tych regulacji.

Kolejna dyrektywa z 2000 r. (dyrektywa 2000/30/WE), uzupełniająca wcześniejszy system kontroli obowiązkowych, wprowadza obowiązek wyrywkowej kontroli drogowej ciężarówek i tirów na trasach wszystkich państw członkowskich, niezależnie od kraju pochodzenia pojazdu.