Dyrektywa Rady 89/391/EWG o wprowadzeniu środków w celu zwiększenia bezpieczeństwa i poprawy zdrowia zobowiązuje pracodawców do wprowadzania wymagań BHP na poziomie minimalnym, jednak wystarczająco wysokim, aby zapewnić bezpieczeństwo i ochronę zdrowia pracowników. W myśl tej dyrektywy, odpowiedzialność za warunki pracy ponoszą pracodawcy, których obowiązkiem jest zapewnić pracownikom bezpieczeństwo i ochronę ich zdrowia w każdym aspekcie związanym z pracą przez zapobieganie ryzyku zawodowemu, informowanie, organizowanie szkoleń oraz zapewnienie koniecznych środków i właściwej organizacji.
W Polsce dyrektywa została wdrożona poprzez postanowienia rozdziału 10 Kodeksu Pracy.
Zgodnie z tymi przepisami nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do wykonywania której nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Pracodawca ma także obowiązek zadbać o przeszkolenie pracownika z zakresu BHP przed dopuszczeniem go do pracy oraz o przeprowadzanie szkoleń okresowych.

DYREKTYWY SZCZEGÓŁOWE
Dyrektywy mające powszechne zastosowanie w zakładach pracy:
- Dyrektywa Rady 89/654/EWG w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy,
- Dyrektywa Rady 89/655/EWG w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny użytkowania w pracy sprzętu przez pracowników (zmieniona Dyrektywą Rady 95/63/WE i Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/45/WE),
- Dyrektywa Rady 90/269/EWG w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy ręcznej obsługi ładunków, zagrożonej szczególnie urazem kręgosłupa,
- Dyrektywa Rady 92/58/EWG w sprawie minimalnych wymagań dla zapewnienia znaków bezpieczeństwa i/lub higieny pracy.