O higienie, bezpieczeństwie i jakości zdrowotnej posiłków decyduje w znacznym stopniu odpowiednie wyposażenie pomieszczeń w sprzęt i urządzenia. Skażenia żywności podczas przygotowywania posiłków mają swoją przyczynę najczęściej w złym stanie sanitarno-higienicznym i technicznym lokali gastronomicznych, wadliwym funkcjonowaniu maszyn lub niewłaściwie prowadzonym procesie ich mycia i dezynfekcji. Urządzenia, pojemniki mające kontakt z żywnością powinny być zaprojektowane i wykonane tak, by pozwoliły na utrzymanie czystości. Powinny być one wykonane z materiałów nietoksycznych, nie korodujących, nie wchodzących w reakcje ze składnikami żywności, nie wydzielających zapachów ani nie powodujących zmiany smaku żywności.
Wytyczne te znajdują się w Dyrektywie 93/43 w punktach odwołujących się do stosowania zasady GHP.

Regulacje odnoszące się do materiałów mających kontakt z żywnością ujęte są również w Dyrektywie 89/109/EWG. Zgodnie z zawartymi w niej przepisami, materiały i wyroby wchodzące w kontakt ze środkami spożywczymi nie mogą zagrażać zdrowiu ludzkiemu ani powodować nieakceptowanych zmian w składzie środka spożywczego lub pogorszenie jego cech organoleptycznych. Polskim aktem prawnym regulującym tę kwestię jest Ustawa z dnia 6 września 2001 o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. 2001, Nr 128, poz. 1408).