Ogólną zasadą ramowej regulacji wspólnotowej w tym zakresie (dyrektywa nr 89/109/EWG) jest to, że materiały i wyroby wchodzące w kontakt ze środkami spożywczymi nie mogą zagrażać zdrowiu ludzkiemu ani powodować nieakceptowalnych zmian w składzie środka spożywczego lub pogorszenie jego cech organoleptycznych. Ponadto wydano szczegółowe dyrektywy dotyczące kryteriów zdrowotnych dla wybranych materiałów: tworzywa sztuczne, w tym lakiery i powłoki: regenerowana celuloza (dyr. nr 93/10/EWG), elastomery i guma, papier i tektura, wyroby ceramiczne (dyr. 84/500/EWG), szkło, metale i stopy, drewno (w tym korek), wyroby włókiennicze, woski parafinowe i woski mikrokrystaliczne, a także niektóre pochodne epoksydowe w materiałach i opakowaniach (dyr. 2002/16/WE). Te szczegółowe przepisy określają m.in. zasady ustalania składu chemicznego oraz dopuszczalne zawartości substancji w materiałach wchodzących w kontakt z żywnością.
Materiały i opakowania przeznaczone do kontaktu ze środkami spożywczymi muszą być oznaczone odpowiednim symbolem, ustanowionym w dyrektywie nr 89/590/EWG.