Na poziomie wspólnotowym określono zarówno artykuły spożywcze, do których można wykorzystywać dodatki, jak i dopuszczone do stosowania dodatki do środków spożywczych. Dyrektywa ramowa nr 89/107/EWG wskazuje następujące rodzaje dodatków do środków spożywczych: barwnik, środek konserwujący, przeciwutleniacz, emulgator, sól emulgująca, środek zagęszczający, środek żelujący, środek utrwalający (w tym stabilizator piany), wzmacniacz smaku, kwas, regulator kwasowości, środek przeciwzbrylający, skrobia modyfikowana, środek słodzący, czynnik spulchniający, substancja glazurująca (środki do smarowania), czynnik polepszający mąkę, czynnik utwardzający, substancja utrzymująca wilgoć, środek zapobiegający pienieniu, sekwestrant, enzym, substancja wypełniająca, gaz propelent oraz gaz do opakowań.

Dodatki do środków spożywczych mogą być wykorzystywane w celach: zachowania jakości odżywczej żywności, dostarczenia niezbędnych składników lub elementów żywności wytwarzanej dla grup konsumentów o szczególnych potrzebach dietetycznych, zwiększenia bądź zachowania jakości lub trwałości środków spożywczych, albo poprawienia ich właściwości organoleptycznych, ułatwienia procesu wytwarzania, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, transportu lub przechowywania środków spożywczych. Państwa członkowskie mogą utrzymywać zakazy stosowania pewnych dodatków w produkcji niektórych środków spożywczych uznanych jako tradycyjne, pod warunkiem, że nie ograniczają w ten sposób swobody przepływu towarów.