Akredytacja - uznanie przez jednostkę akredytującą kompetencji jednostki certyfikującej, jednostki kontrolującej oraz laboratorium do wykonywania określonych działań.

Aprobata techniczna - pozytywna ocena techniczna przydatności wyrobu budowlanego do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia wymagań podstawowych przez obiekty budowlane, w których wyrób budowlany jest stosowany.

CEN Międzynarodowe organizacje normalizacyjne (European Committee for Standardization) Europejski Komitet Normalizacyjny - organizacja europejska opracowująca i uchwalająca normy europejskie wprowadzane następnie przez krajowe organizacje do zbiorów norm poszczególnych państw.

CENELEC European Committee for Electrotechnical Standardization Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki - organizacja europejska kompetentna w dziedzinie norm z zakresu elektryki i elektrotechniki.

Certyfikacja zgodności jest procesem prowadzonym przez tzw. trzecią niezależną od dostawcy (producenta, importera lub dystrybutora) i odbiorcy wyrobu stronę. Proces certyfikacji zgodności polega na wykazaniu zgodności wyrobu ze wszystkimi wymaganiami zawartymi we właściwym dla wyrobu przedmiotowym dokumencie odniesienia (Polskiej Normie lub polskiej aprobacie technicznej). Certyfikacja zgodności prowadzona jest przez akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji jednostki certyfikujące.
Proces certyfikacji wyrobów obejmuje dwa podstawowe elementy: badania wyrobu oraz ocenę systemu jakości dostawcy opartą na kontroli warunków organizacyjno-technicznych lub analizie dokumentacji certyfikowanego systemu jakości. Po uzyskaniu certyfikatu zgodności jednostka certyfikująca prowadzi w okresie jego ważności nadzór obejmujący te same elementy, które stanowiły podstawę procesu certyfikacji.

Domniemanie zgodności. Zakłada się, że wyroby spełniające normy krajowe zgodne z normami zharmonizowanymi, których numery referencyjne są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, spełniają właściwe wymagania podstawowe. Jeśli producent nie zastosował takiej normy (lub zastosował ją tylko częściowo), musi on udokumentować środki podjęte w celu spełnienia wymagań podstawowych i ich odpowiedniość.

Deklaracja zgodności - oświadczenie producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela stwierdzające na jego wyłączną odpowiedzialność, że wyrób jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami.

Europejska aprobata techniczna jest pozytywną oceną techniczną przydatności wyrobu do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia wymagań podstawowych przez obiekty budowlane, w których wyrób jest stosowany. Aprobata jest dokumentem odniesienia dla certyfikacji wyrobu budowlanego i wydawania deklaracji zgodności.
Aprobata techniczna udzielana jest dla wyrobów stosowanych pojedynczo lub w zestawach o określonych właściwościach użytkowych i wprowadzanych do obrotu w komplecie.
Jest udzielana na podstawie oceny właściwości użytkowych należycie zidentyfikowanego wyrobu potwierdzonych badaniami, obliczeniami, oględzinami, opiniami ekspertów i innymi dokumentami, z zastosowaniem przepisów szczególnych, w tym techniczno-budowlanych, Polskich Norm, norm i przepisów ustanawianych przez organizacje międzynarodowe, jeżeli wynika to z zawartych umów, a także z uwzględnieniem norm europejskich oraz warunków stosowania wyrobu i przewidywanej jego trwałości

Europejskie ustalenia techniczne. Zgodnie z DWB europejskimi ustaleniami technicznymi są europejskie normy na wyroby, przyjmowane przez CEN na podstawie instrukcji Komisji (normy zharmonizowane) oraz europejskie aprobaty techniczne wydawane przez organy członkowskie EOTA.
W rozumieniu DWB ustaleniami technicznymi są normy zharmonizowane przyjęte przez CEN lub CENELEC na podstawie polecenia Komisji Europejskiej oraz europejskie aprobaty techniczne udzielone tym wyrobom, dla których nie przyjęto żadnych norm zharmonizowanych ani uznanych norm krajowych, lub jeśli Komisja uzna, że nie można, w ogóle lub na razie wydać normy (np. wyroby nowatorskie), lub aprobaty udzielone tym wyrobom, które znacznie odbiegają od norm zharmonizowanych.

Normy budowlane. Określenie "norma budowlana" należy traktować umownie, a kryterium wyodrębniającym normy budowlane jest ich przydatność w procesie inwestycyjnym, ale także przy ocenie i badaniach materiałów budowlanych i innych działaniach związanych z szeroko pojmowanym budownictwem.
Najważniejszą grupą norm budowlanych są normy określające wymagania dotyczące projektowania obiektów budowlanych oraz warunków wykonania i odbioru oraz metod badań przy odbiorze robót budowlano-montażowych.
W klasyfikacji ICS (międzynarodowa klasyfikacja norm) normy budowlane skatalogowane są w dwu dziedzinach:
91 - budownictwo i materiały budowlane
93 - inżynieria lądowa i wodna
Poszczególne normy budowlane znajdują się także w innych dziedzinach ICS.

Normy zharmonizowane - normy krajowe wprowadzające normy europejskie opracowane i zatwierdzone przez europejskie organizacje normalizacyjne na podstawie mandatu udzielonego przez Komisję Europejską, których numery i tytuły zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

Notyfikacja - zgłoszenie Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej autoryzowanych jednostek certyfikujących i kontrolujących oraz autoryzowanych laboratoriów właściwych do wykonywania czynności określonych w procedurach oceny zgodności.

Ocena zgodności. Przed wprowadzeniem wyrobu na rynek Wspólnoty producent musi poddać go ocenie zgodności, którą przeprowadza się zgodnie z procedurą określoną we właściwej dyrektywie. Celem tego postępowania jest oznaczenie wyrobu znakiem CE.
Niezależną ocenę zgodności przeprowadzają osoby trzecie - jednostki certyfikujące wyznaczone przez Państwa Członkowskie spośród tych, które spełniają wymagania określone w dyrektywie oraz mają siedzibę na terytorium danego Państwa Członkowskiego.
Ocenę zgodności wyrobów budowlanych przeznaczonych do powszechnego stosowania w budownictwie przeprowadza się poprzez stosowanie trzech systemów atestacji:- certyfikację na znak bezpieczeństwa,
- certyfikację zgodności,
- deklarowanie zgodności przez producenta.
Wymagania podstawowe. Prawo budowlane wymaga, aby przy wykonywaniu robót budowlanych stosować wyłącznie wyroby budowlane o właściwościach użytkowych umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, rozumianym jako budynek lub budowla, spełnienie wymagań podstawowych. W świetle ustawy Prawo budowlane oraz Dyrektywy o wyrobach budowlanych, wymagania podstawowe obejmują:
- Nośność i stateczność
- Bezpieczeństwo pożarowe
- Higiena, zdrowie i środowisko
- Bezpieczeństwo użytkowania
- Ochrona przed hałasem
- Oszczędność energii i izolacyjność termiczna
Wszystkie te wymagania muszą być spełnione przez uzasadniony ekonomicznie okres użytkowania, z zastrzeżeniem normalnej konserwacji obiektów( trwałość cech użytkowych).
Na podstawie tych wymagań podstawowych dotyczących obiektów określa się niezbędne cechy, jakie powinny mieć wyroby, aby mogły być uznane za nadające się do zamierzonego stosowania. Tę zależność między wymaganiami podstawowymi dla obiektów a ustaleniami technicznymi dla wyrobów określają "dokumenty interpretacyjne".

Wyrób budowlany. W rozumieniu DWB oznacza każdy wyrób wyprodukowany w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane, obejmujące zarówno budynki, jak i budowle.
Wyroby budowlane obejmują również instalacje i ich części: grzewcze, klimatyzacyjne, wentylacyjne, sanitarne, elektryczne, magazynowe do przechowywania substancji niebezpiecznych dla środowiska; jak również prefabrykowane obiekty budowlane, które oznaczono na przykład jako prefabrykowane domy, prefabrykowane garaże i silosy.
Przy wykonywaniu robót budowlanych należy stosować wyroby budowlane dopuszczone do obrotu i powszechnego lub jednostkowego stosowania w budownictwie.Właściwości użytkowe wyrobów budowlanych muszą umożliwić prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym spełnienie wymagań podstawowych.

Znakiem budowlanym są oznaczane wyroby, dla których wydano certyfikat na znak bezpieczeństwa lub których zgodność z dokumentem odniesienia (normą, aprobatą, innym dokumentem technicznym) została potwierdzona poprzez wydanie certyfikatu zgodności lub deklaracji zgodności.
Sposób umieszczenia Znaku budowlanego.
1. Bezpośrednio na wyrobie lub etykiecie przymocowanej do wyrobu w sposób widoczny, czytelny i trwały,
2. Na opakowaniu jednostkowym wyrobu lub opakowaniu zbiorczym, w przypadku braku możliwości technicznych umieszczenia znaku w sposób określony w pkt 1.
3. Na dokumentach handlowych towarzyszących wyrobowi, jeżeli oznaczenie wyrobu
w sposób określony w punktach 1 i 2 nie jest możliwe ze względów technicznych.

Znakowanie CE. Wyroby zgodne ze wszystkimi przepisami właściwych dyrektyw dotyczących oznaczania symbolem CE muszą nosić ten znak. Znak CE wskazujew szczególności, że dane wyroby spełniają wymagania podstawowe wszystkich dyrektyw mających zastosowanie w tym przypadku, oraz że wyroby przeszły ocenę zgodności w trybie określonym w dyrektywie. Ponadto Państwa Członkowskie są obowiązane podjąć właściwe środki w celu ochrony znaku CE.
W DWB znak CE podkreśla, że:
- wyroby są zgodne z właściwymi normami krajowymi wprowadzającymi normy zharmonizowane, których wykaz opublikowano w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, lub są zgodne z europejską aprobatą techniczną,
- są zgodne z krajowymi ustaleniami technicznymi, które bazują na domniemaniu zgodności z wymaganiami podstawowymi obiektów w takim zakresie, w jakim nie wprowadzono dla nich norm zharmonizowanych.