W dziedzinie budownictwa, zagadnienia związane ze zniesieniem barier w handlu wyrobami budowlanymi regulowane są dyrektywą "nowego podejścia" Rady Wspólnot Europejskich w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych 89/106/EWG tzw. dyrektywą o wyrobach budowlanych (DWB) wraz ze zmianami wprowadzonymi dyrektywą 93/68/EWG.

Określa ona warunki wprowadzania i stosowania na jednolitym rynku europejskim wyrobów produkowanych na potrzeby budownictwa. Wyroby, które uznano za nadające się do zamierzonego stosowana w jednym Państwie Członkowskim, muszą być również dopuszczone do użytku w pozostałych Państwach Członkowskich.

Standardowe elementy "nowego podejścia" oparte są na następujących założeniach:

• wyroby budowlane wprowadzane na rynek Uniimuszą mieć takie cechy, by obiekty do budowy których zostaną użyte spełniały wymagania podstawowe, zawarte w dyrektywie,
• wyroby te muszą w związku z tym odpowiadać wymaganiom europejskich ustaleń technicznych,
• zgodność wyrobu z ustaleniami technicznymi musi być potwierdzona odpowiednią procedurą oceny zgodności,
• producent, który przeprowadził odpowiednią procedurę oceny zgodności ma prawo znakowania wyrobu, znakiem zgodności CE.
  DWB odmiennie od innych dyrektyw nie określa wymagań zasadniczych dla wyrobów, lecz wymagania podstawowe dla obiektów budowlanych. Muszą być spełnione przez uzasadniony ekonomicznie okres użytkowania, z zastrzeżeniem normalnej konserwacji obiektów.
  Są one szczegółowo określone w Załączniku 1 DWB i dotyczą:
• bezpieczeństwa konstrukcji;
  Obiekty budowlane powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby obciążenia mogące na nie działać w trakcie wznoszenia i użytkowania nie prowadziły do zawalenia się całego obiektu lub jego części, znacznych odkształceń o niedopuszczalnej wielkości, uszkodzenia części obiektów, instalacji lub zamontowanego wyposażenia w wyniku znacznych odkształceń nośnych elementów konstrukcji oraz uszkodzenia na skutek wypadku w stopniu nieproporcjonalnym do wywołującej go przyczyny.
• bezpieczeństwa pożarowego;
  Obiekty budowlane powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby w przypadku pożaru nośność konstrukcji mogła być zapewniona przez założony okres, powstawanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach było ograniczone, mieszkańcy mogli opuścić obiekt lub być uratowani w inny sposób. Musi być również uwzględnione bezpieczeństwo ekip ratowniczych.
• bezpieczeństwa użytkowania;
  Obiekty budowlane powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby w trakcie użytkowania nie stwarzały ryzyka wypadków, takich jak: poślizgnięcia, upadki, zderzenia, oparzenia, porażenia prądem elektrycznym, obrażenia w wyniku eksplozji.
• odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska;
  Obiekty budowlane powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby nie stanowiły zagrożenia dla higieny lub zdrowia mieszkańców lub sąsiadów, w szczególności w wyniku wydzielania się gazów toksycznych, obecności szkodliwych cząstek lub gazów w powietrzu, emisji niebezpiecznego promieniowania, zanieczyszczenia lub zatrucia wody lub gleby, nieprawidłowego usuwania ścieków, dymu lub odpadów w postaci stałej lub ciekłej oraz obecności wilgoci w częściach obiektów lub na powierzchniach wewnętrznych obiektów.
• ochrony przed hałasem i drganiami;
  Obiekty budowlane powinny być tak zaprojektowane i wykonane, aby hałas, na który narażeni są mieszkańcy lub ludzie znajdujący się w pobliżu nie przekraczał poziomu stanowiącego zagrożenie dla ich zdrowia oraz pozwalał im spać, odpoczywać i pracować w zadowalających warunkach.
• oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród;
  Obiekty budowlane i ich instalacje grzewcze, chłodzące i wentylacyjne powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby utrzymać na niskim poziomie ilość energii wymaganej do ich użytkowaniaprzy uwzględnieniu miejscowych warunków klimatycznych i potrzeb użytkowników.

Wyroby budowlane wprowadzane na rynek Unii muszą posiadać takie właściwości użytkowe, aby prawidłowo zaprojektowane i wykonane obiekty budowlane, w których wyroby te zostaną zastosowane, spełniały wymagania podstawoweokreślone w DWB.
Wymagania zasadnicze dla wyrobów budowlanych nie są określone w samej DWB, ale zawarte są w ustaleniach technicznych, tj. w zharmonizowanych normach i aprobatach technicznych.
Zasady przejścia z wymagań podstawowych dla obiektu budowlanego określonych w DWB do wymaganych właściwości użytkowych wyrobów, określanych w ustaleniach technicznych, zawierają dokumenty interpretacyjne, opracowane dla każdego z wymagań podstawowych.
DWB nie narzuca państwom członkowskim przepisów odnośnie do wznoszonych obiektów budowlanych, lecz ujednolica metody badawcze, metody deklarowania wartości cech użytkowych wyrobów oraz systemy oceny zgodności. Wybór wymaganych wartości cech użytkowych wyrobów według określonych klas leży w gestii każdego z państw członkowskich.
W rozumieniu DWB "wyrób budowlany" oznacza każdy wyrób wyprodukowany w celu wbudowania go na stałe w obiekty budowlane obejmujące zarówno budynki, jak i budowle.
Wyroby budowlane obejmują również instalacje i ich części: grzewcze, klimatyzacyjne, wentylacyjne, sanitarne, elektryczne, magazynowe do przechowywania substancji niebezpiecznych dla środowiska; jak również prefabrykowane obiekty budowlane, które oznaczono na przykład jako prefabrykowane domy, prefabrykowane garaże i silosy.
W uzupełnieniu do dyrektywy Komisja wydała Zalecenia C "Postępowanie z zestawami i systemami na podstawie dyrektywy o wyrobach budowlanych", zgodnie z którymi wyrób budowlany jest "zestawem", jeśli składa się z co najmniej dwóch odrębnych elementów, które trzeba połączyć przed zamontowaniem na stałe w obiekcie. Wówczas zestaw staje się "zmontowanym systemem". Zestaw jest wyrobem budowlanym, podczas gdy zmontowany system nie jest nim.
Postanowienia dyrektywy nr 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych wdraża do polskiego prawa ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. 2004 Nr 92, poz. 881). Określa ona zasady wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych, zasady kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu oraz zasady działania organów administracji publicznej w tej dziedzinie.