Problem nieterminowych płatności został uregulowany dyrektywą 2000/35/CE dotyczącą walki z opóźnieniami w płatnościach w transakcjach handlowych. Dyrektywa weszła w życie 8 sierpnia 2002 roku i objęła płatności dokonywane w transakcjach handlowych między przedsiębiorcami prywatnymi. Dotyczy również transakcji zawieranych między nimi a podmiotami sektora publicznego oraz osobami wykonującymi wolne zawody.
Dyrektywa 2000/35/CE reguluje:
- problem nadużywania swobody umów na szkodę wierzycieli (czyli wymuszanie nieuzasadnionych korzyści na podwykonawcach lub dostawcach),
- sposób naliczania karnych odsetek, które powinny stanowić instrument odstraszający od przekraczania terminów płatności.
Zalecono państwom UE naliczanie odsetek od dnia zapłaty wyznaczonego w kontrakcie. Jeżeli w umowie nie ustalono terminu zapłaty, odsetki są pobierane po upływie 30 dni od otrzymania faktury lub dostarczenia towaru. Według dyrektywy ustalenie poziomu odsetek ustawowych powinno odbywać się w odniesieniu do stopy refinansowania Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o minimum 7 punktów procentowych marży. Natomiast dla państw nie należących do strefy euro wysokość odsetek ustala się w odniesieniu do stopy procentowej krajowego banku centralnego.